Τα παιδιά μπορούν να βρουν στο περίπτερο την εφημερίδα ή το περιοδικό που αγοράζουν οι γονείς τακτικά, να το ξεφυλλίσουν μαζί, να διατυπώσουν υποθέσεις για το περιεχόμενό του, και να διαβάσουν στη συνέχεια τίτλους και λεζάντες. Ακόμη και απλά κείμενα της καθημερινότητας, όπως ο τηλεφωνικός κατάλογος, τηλεκάρτες, λογαριασμοί, διαφημιστικά φυλλάδια, προσκλήσεις, συσκευασίες τροφίμων κτλ. Ακόμη και στα ψώνια, τα παιδιά παρατηρούν τις ταμπέλες, τα κείμενα στις συσκευασίες και υποθέτουν το περιεχόμενό τους.
Οι γονείς μαζί με το παιδί μπορούν να καταγράψουν τη λίστα με τα υλικά που θα ψωνίσουν για φτιάξουν μια απλή συνταγή. Να πάνε μαζί στην αγορά με τη λίστα στο χέρι, και να ζητήσουν από τα παιδιά να βρουν τα προϊόντα, διαγράφοντάς τα ένα-ένα. Ακόμη, οι γονείς θα μπορούσαν να διαβάσουν μαζί με τα παιδιά οδηγίες παιχνιδιών, απλές οδηγίες χρήσης καθημερινών αντικειμένων, εξηγώντας τα δύσκολα σημεία και για την επικινδυνότητα κάποιου προϊόντος στη συσκευασία του.
Επίσης μπορούν να γράψουν μαζί προσκλήσεις για τις γιορτές τους, ή να διαβάσουν και να αφηγηθούν μια ιστορία που έγραψαν ή είπαν στο σχολείο ή κάτι που διάβασαν και θεωρούν ότι πρέπει να το ανακοινώσουν. Στην αρχή μπορεί να αξιοποιηθεί το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του βιβλίου και να ακολουθήσει συζήτηση για το περιεχόμενο του βιβλίου με αφορμή την εικονογράφηση του εξωφύλλου και τον τίτλο. Στη συνέχεια, ας ξεφυλλίσουν μαζί το βιβλίο και τέλος να το διαβάσουν. Η ανάγνωση πρέπει να γίνεται ζωηρά αλλά όχι φωνάζοντας. Χωρίς αλλοίωση της φωνής, κάνοντάς την παιδικότερη. Ανάλογα με το περιεχόμενο, να αλλάζει και ο ρυθμός της ανάγνωσης: πιο αργά, πιο γρήγορα όταν η κίνηση επιταχύνεται, με παύσεις για να δημιουργείται μεγαλύτερη ένταση.